“Vendi i gropimit ishte në kodër të lartë e traktorët nuk kishin mundësi të ngjiteshin lartë. Mirëpo bartja me traktor ka qenë nga Strezoci në Kamenicë, nga aty me kamiona është bërë bartja në Kralevë, ku edhe është bërë përpunimi i saj”, rrëfen ai.

“Niveli i papunësisë në Lipjan…katastrofë. Nëse unë personalisht nuk e kisha pas vëllaun në Gjermani që të më ndihmojë financiarisht nuk kisha mund me dal as deri në qytet. Kështu që zgjidhja ime e vetme, me pa dëshirë, është se do të largohem nga vendi më së largu deri në muajin e ardhshëm”, thotë Rexhepi.

“Të afërmit e mi më kanë thënë se po bëj gjënë e duhur që po shkurorëzohem. Nuk isha unë ai që fillova procedurat e shkurorëzimit, por ish-gruaja. Martesa ka obligimet e veta dhe të gjithë që e njihnin i kanë thënë asaj që si grua dhe nënë e dy fëmijëve është dashur që të sakrifikojë më shumë për ta mbajtur familjen”, thekson ai.

Kokëçarjet e UP-së: Numër i madh studentësh, numër i vogël objektesh

Prej fesë islame unë e kam krijuar një identitet timin: edhe nëse nuk besoj, nuk do të thotë se unë sot nuk i bëj ato gjërat e mira që m’i ka mësuar feja”, pohon ai.

“Tanimë gjithçka është gati për trajnimin e 150 punëtorëve të pranuar deri më tani, kurse raporti mes femrave dhe meshkujve është 90% me 10%. Trajnimet do të fillojnë më 13 të këtij muaji dhe do të zgjasin deri në tre muaj”, thotë Ibrahimi.

“Paraja mund të keqpërdoret, nuk ka staf të mjaftueshëm dhe qendra vetëdijësuese dhe rehabilituese mjaftushëm që t’i bëjë ballë numrit të të trajtuarve”.

Charles thotë që ishte shumë e entuziazmuar për të filluar biznesin e saj. Fillimisht vetëm i ndihmonte ndërkombëtarët si udhërrëfyese gjatë vizitave të tyre në Kosovë. Pas kësaj ajo mes punës në OJQ dhe turizmit, zgjodhi punën me turizëm, këtë që e bën edhe sot. Për të është më shumë se orar i plotë i punës, sepse kur udhëheq një biznes je e zënë rreth tij tërë kohën, por mendon se ia ka vlejtur ta ndihmojë këtë vend.

“Gjendja ekonomike shumë e rëndë te ky komunitet has në detyrimin që shkolla të braktiset për të filluar ndonjë lloj pune për të siguruar të ardhura për familje. Kjo bën që ky komunitet në të shumtën e rasteve të përfundojë jashtë bankave shkollore. Një masë e madhe e komunitetit rom në Fushë Kosovë nuk i kanë as kushtet më elementare për të jetuar. Numri i papunësisë është dukshëm i lartë, ndërsa një shumicë ka zgjedhur që për të siguruar mbijetesën të mirren me reciklim apo punëtorë krahu”, thotë Kadriu.

“Ka qenë i nevojshëm zgjerimi i kësaj veprimtarie për të pasur të ardhura më të qëndrueshme në familje. Shuma prej 3,750€ (nga granti – v.j.) na mundëson që të zgjerojmë biznesin tonë nga 12 koshere bletësh në 25. Kjo është shumë e rëndësishme për neve sepse do t’i japë një hov të madh punës tonë, gjë të cilën nuk do të mund ta kishim bërë për 4 vite të tëra”, thotë Isaku.

Kjo do të bëhet e mundshme përmes mbështetjes së Helvetas Swiss Intercooperation që para rreth katër vitesh lancoi projektin për trajnime profesionale në disa komuna kosovare, respektivisht në Dragash, Kamenicë, Shtërpcë e Novobërdë.

“Dëshira ime është të jetoj dhe të punoj në Klinë, afër familjes dhe shoqërisë time. E vetmja gjë që mund të më shtynte drejt largimit tim do të ishte mosgjetja e një vendi të sigurtë të punës”, shtoi ajo.