Edhe nëse i përfundojnë studimet në ndonjërin nga universitetet publike apo private, kjo nuk përbën garancë se ata persona do t’ia dalin edhe të punësohen. Një numër i tyre kryesisht i pret “do kohë të tjera”, të tjerët e kanë drejtuar shikimin “drejt Perëndimit”, ndërsa të tretët, të cilët situata nuk i lejon të presin ose të zgjedhin punën, për ta siguruar ekzistencën pranojnë çfarëdo pune.

I.D, 23 vjeçar, (emri i njohur për redaksinë), i cili për 10 vjet ka qenë përdorues i rregullt i substancave narkotike, sot thotë se ia “ka dalë” që të vetëshërohet. Edhe pse shokët i rekomandonin që të shkonte në ndonjë qendër për rehabilitim, e kishte vendosur që vetë ta fitonte betejën kundër drogës. Ndërsa vendimi që të shpërngulej në një qytet tjetër, në Prishtinë, që të “shpëtonte” nga kontaktet me dilerët, ishte një nga vendimet e tij kyçe.

Sfida më e madhe në Kosovë pas përfundimit të shkollimit është ta gjesh një punë, por tek komunitetet romë, ashkali dhe egjiptas kjo është akoma edhe më problematike.
Kadri Limani, 23 vjeçar nga komuniteti ashkali aktualisht vijon studimet për sociologji në nivelin master. Ai thotë se deri tash disa herë deri tash ka provuar që ta gjejë një vend pune, por, pa sukses.

Në Restaurant “Konaku” në Kamenicë aktualisht punojnë 8 kamarierë, por 5 prej tyre tashmë janë në pritje të marrin viza të punës – për t’u larguar në Gjermani.

Bahrija, 78 vjeçare, nga Mitrovica është njëra nga 79 banorët në Shtëpinë e të Moshuarve në Prishtinë (SHPMPF).

Ajo nuk kishte pasur fëmijë dhe burri i saj solli në shtëpi gruan e dytë me të cilën pati 3 fëmijë.

Në një anketë jopretencioze të realizuar nga KosovaLive rezulton se mbi gjysma e respodentëve 55.4% konsiderojnë se vaksinimi ka efekte pozitive dhe se një pjesë e respodentëve 35.5% janë ndikuar nga nga informatat ne internet dhe rrjete sociale se vaksina MMR, kundër fruthit mund të shkaktojë edhe autizëm te fëmijët.

Të ecësh nëpër rrugët e Prishtinës, veçanërisht gjatë dimrit, gjithnjë e më shpesh mund të hasësh në qytetarë që e kanë të mbuluar gojën me një maskë të bardhë: një shenjë, qoftë edhe fillestare, e një ndjeshmërie dhe një vetëdijeje në shtim e sipër mbi ajrin e ndotur.

Përkundër disa hapave fillestarë në luftën kundër ndotjes së ajrit, angazhimet institucionale kufizohen kryekëput në trajtimin e kësaj problematike në hapësirat publike. Shumica e trajtimeve të problematikës së ajrit të ndotur nuk kanë përfillur aspak ajrin e ndotur brenda shtëpive, dhe në veçanti ajrin e ndotur që helmon më shumë gratë se burrat.

Terzimahalla” është një ndër dhjetë lagjet më të mëdha në Prizren. Në këtë lagje që karakterizohet me rrugicat e ngushta dhe shtëpitë e dendura ka banorë pothuajse nga të gjitha komunitetet, ndonëse, kryesisht nga komunitetet rom, ashkalinj dhe egjiptianë.

A.Sh. dhe M.Sh. vëlla e motër binjak, janë fëmijë të braktisur menjëherë pas lindjes. Që prej para 20 vjetësh dhe deri tash ata nuk i njohin prindërit biologjik.

Edita Krajkova, kryeinfermiere e Onkologjisë në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës (QKUK), ka pasur oferta për t’u punësuar jashtë Kosovës në profesionin e saj, por për disa çështje familjare hoqi dorë. Një mundësi të këtillë e shfrytëzuan disa kolege të saj në repartin ku ajo punon.

“Analizat laboratorike janë parametra të cilat tregojnë nëse kemi të bëjmë me këtë sëmundje, po ashtu kur fëmija ka një zbehje shumë karakteristke molisje dhe dhimbje të trupit, ka temperaturë shumë të lartë, ftohje të përsëritshme, me një fjalë kanë probleme infektive, dyshojmë në leukemi, por edhe në disa raste të tjera kur fëmijëve ju shfaqen edhe disa shenja të vogla në trup që njihen si hematoma, dyshimi i parë që na vije është leukemia, e në rastet akoma më të jashtëzakonshme fëmija mund edhe të përfundojë me gjakderdhje përmes hundëve, nga mishrat e dhëmbëve dhe gengivat”, shton ajo